Richtlijn problematische gehechtheid

Geplaatst door Birgit Klapper op

Hechtingsproblematiek kan relatief moeilijk te signaleren zijn. Je ziet signalen, maar hoe bepaal je of het een hechtingsprobleem is? Dagelijkse casussen waar we in de praktijk mee te maken krijgen zijn niet altijd even eenduidig. Soms is het moeilijk om het onderscheid te maken tussen gedragsproblemen of hechting. Omdat hechtingsproblemen zich op veel manieren kunnen manifesteren en de meeste symptomen niet specifiek zijn, is de diagnose niet altijd even gemakkelijk te stellen. Daar komt nog bij dat kinderen onder bepaalde omstandigheden, bijvoorbeeld een echtscheiding of de dood van een familielid, symptomen kunnen vertonen die lijken op hechtingsstoornis, zoals het weigeren van sociaal contact of affectie. Hier is dan echter sprake van rouw en de symptomen zijn meestal van tijdelijke aard. Ze worden uitgelokt door een externe stressor en verdwijnen wanneer de context waarin het kind leeft zich opnieuw herstelt.

De Richtlijn Problematische Gehechtheid helpt hier een handje bij en geeft wat handvatten. Kenmerken per hechtingsstijl en risicofactoren worden beschreven en er staat een stappenplan voor screening en diagnostiek beschreven. Deze richtlijn kan heel helpend zijn in de betekenisgeving van signalen en in het stellen van de juiste diagnose.

Wil je hier meer over weten en mee oefenen? Schrijf je dan in voor de (geaccrediteerde) LOL cursus Signaleren van hechtingsproblemen bij kinderen en jongeren.

 

 

← Ouder bericht Nieuwer bericht →



Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published